Ellyn saw Artos's anger and walked to him calmly with the intention to calm him down. Smiling she walked into the wagon and picked up her harp, walking back out from the wagon as she almost tripped over once more. '[i]stupid dress...[/i]' she thought to herself as she started playing the harp as she walked towards him. As she played with such precision she finally walked to be beside him. Hoping that the song will calm him down. '[i]‘S tric a chunnaic mi iad a' tighinn ri chèile, dithis seann eòlach, dithis chroitearan, is às dèidh dhaibh an latha a bheannachadh seasaidh iad còmhla gun fhacal tuilleadh, taobh ri taobh, chan ann aghaidh ri aghaidh, is iad a' coimhead a-mach air an talamh a chumas na fhilltean an uile chuimhne, a' tarraing anail is cùbhraidheachd tombaca, fuaradh is spùt nan uan, ‘s an t-eòlas ac'gun cuireadh cainnt bacadh air a' chomanachadh òrbhuidh ud, gum briseadh i a-staigh air am mothachadh air na th'ann de dhualchas eatarra[/i]'